کد خبر: 1013تاریخ انتشار : 10:16:00 - چهارشنبه 1 ژانویه 2020

اربعین آمد و اشگم ز بصر می آید

اربعین آمد و اشگم ز بصر می آید
گوییا زینب محزون ز سفر می آید
باز در کرب و بلا شیون و شینی برپاست
کز اسیران ره شام خبر می آید
***
زبان حال سکینه
بی گل رویت پدر از زندگی دل برگرفتم
دست شستم از دو عالم چون ترا دربر گرفتم
یاد داری قتلگه، نشناختم جسم شریفت

اربعین آمد و اشگم ز بصر می آید

اربعين آمد و اشگم ز بصر مي آيد

گوييا زينب محزون ز سفر مي آيد

باز در کرب و بلا شيون و شيني برپاست

کز اسيران ره شام خبر مي آيد

***

زبان حال سکينه

بي گل رويت پدر از زندگي دل برگرفتم

دست شستم از دو عالم چون ترا دربر گرفتم

ياد داري قتلگه، نشناختم جسم شريفت

خم شدم بابا نشانت را ز انگشتر گرفتم

هر چه کردم جستجو انگشت و انگشتر نديدم

پس سراغ حضرتت از عمه ي مضطر گرفتم

در مقام قرب بودم مات جسم چاک چاکت

تا براي شيعيان، پيغام زان حنجر گرفتم

سوختم آتش گرفتم، چون خود از شيعيانم

ز اولين پيغام تو، دستور تا آخر گرفتم

داشتم مي مردم از غم، در کنار کشته ي تو

لب بر آن حنجر نهادم، زندگي از سر گرفتم

بر تن آزردهي من بوسه ميزد تازيانه

من براي توشه ي ره، بوسه زآن پيکر گرفتم

بس که سيلي زد عدو، در راه وصلت بر رخ من

پيکرم نيلي شده سبقت ز نيلوفر گرفتم

از زماني که سرت در کوفه شد، ميهمان خولي

تو شدي خاکستر من رنگ خاکستر گرفتم

خواهر کوچکترم چون ديد، رأست در خرابه

داد جان در پيش رويم من غمي ديگر گرفتم

خوش بحال خواهرم! جان کرد قربانِ سرتو

من گران جانم که ماندم، قبر تو در بر گرفتم

اين من و اين جان ناقابل فداي خاک کويت

تا نپنداري که جز تو مونس ديگر گرفتم

مجلس نامحرمان ديدي مرا بازوي بسته

آستين را پيش رويم، همچنان معجر گرفتم

خوب ميخواندي تو قرآن، اي فداي اشک چشمت

تا ميان طشت زر بودي تو، ليک من آذر گرفتم

اي پدر بعد از تو من ديگر نخواهم زندگي را

مرگ رازين زندگاني اي پدر خوشتر گرفتم.

***

در زيارت اربعين امام حسين عليه السلام، آمده است:«وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِيكَ لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَك َمن الْجَهَالَةِ و حَيرةِ الضَّلَالَة...»، (مفاتيح الجنان، زيارت اربعين)، امام صادق عليه السلام، در اين فراز از زيارت خطاب به خداوند متعال عرض مي کند که: امام حسين عليه السلام، خون قلب خود را در راه تو بذل نمود، تا بندگان تو را از جهالت و حيرت و سرگردانى ِ گمراهى نجات دهد.

يکي از مباحثي که در قرآن کريم مورد توجه قرار گرفته است، صفات جاهلان مي باشد، يکي از صفات جاهلان اين است که جاهلان آلوده به گناه هستند که در برابر وسوسه‌هاي شيطاني و شهوات توانائي ندارند. در سوره ي يوسف از زبان آن حضرت آمده است:«قالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَي مِمَّا يدْعُونَني‌ إِلَيهِ وَ إِلاَّ تَصْرِفْ عَنِّي کَيدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيهِنَّ وَ أَکُنْ مِنَ‌الْجاهِلينَ»،(يوسف) گفت: پروردگارا! زندان نزد من محبوبتر است از آنچه اينها مرا بسوى آن مى‌خوانند! و اگر مکر و نيرنگ آنها را از من باز نگردانى، بسوى آنان متمايل خواهم شد و از جاهلان خواهم بود.

آيه بيان‌گر اينست که کار زشت و گناه در محضر خداوند از کساني سر مي‌زند که در جهل به سر مي‌برند؛ کساني که از حقوق و حدود الهي غافلند؛ و يا علم به اوامر و نواهي الهي دارند، اما به علم خود عمل نکرده و خودشان را به جهالت زده‌اند که اينان نيز از نظر قرآن جزء جاهلانند. (طبرسى، فضل‌بن‌حسن‌؛ تفسير جوامع الجامع‌، تهران‌، دانشگاه تهران و مديريت حوزه علميه قم،‌ 1377ش‌، چاپ اول، ج‌2، ص188.).

بنابراين؛ امام حسين عليه السلام، به شهادت رسيده است به اين منظور که امت اسلامي را از جهالت و گناه نجات بخشد. پس براي نزديکي به امام حسين عليه السلام، بر ما لازم است که تمام توان خويش را به کار گيريم و از گناه دوري نمائيم، و به هدف امام حسين عليه السلام، پايبند باشيم. و اين لازمه ي عشق و محبت به امام حسين عليه السلام است. والسلام، التماس دعا. 

نظرات بسته شده است.