کد خبر: 2854تاریخ انتشار : 15:23:00 - چهارشنبه 29 ژانویه 2020

رفعت ایمان با عمل صالح

از نظر آموزه های وحیانی قرآن، ایمان به معنای اعتقاد و باوری است که انسان نسبت به امر غیبی دارد. اعتقاد به امر غیبی که شامل خدا، فرشتگان، وحی، رسالت، کتب آسمانی، آخرت و قیامت می شود.(بقره، آیه ۲۸۵)
این واژه در اصل از ریشه «امن» به معنای امن…

رفعت ایمان با عمل صالح

از نظر آموزه هاي وحياني قرآن، ايمان به معناي اعتقاد و باوري است که انسان نسبت به امر غيبي دارد. اعتقاد به امر غيبي که شامل خدا، فرشتگان، وحي، رسالت، کتب آسماني، آخرت و قيامت مي شود.(بقره، آيه 285)

اين واژه در اصل از ريشه «امن» به معناي امنيت است؛ پس کسي که به خدا و ديگر امور غيبي ايمان مي آورد، در امنيت قرار مي گيرد.

البته از نظر آموزه هاي اسلامي، ايمان با تصديق قول و فعل معنا مي يابد، وگرنه مي بايست آن را جزو مصاديق نفاق دانست. بر همين اساس، کسي که امور غيبي را باور دارد و عقيده او شده است، مي بايست به گونه اي عمل کند که کردارش تصديق کننده آن قول و اعتقادش باشد. بنابراين، مي توان گفت که از نظر آموزه هاي وحياني قرآن، ايمان زماني تاثيرگذار است و انسان را به عنوان دارنده ايمان بالا مي برد و رفعت مي بخشد که ايمان با عمل صالح همراه شود و عمل صالح آن ايمان را تصديق کند:إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ؛ به سوي خدا، کلام پاک صعود مي کند و عمل صالح آن کلام طيب را رفعت مي بخشد.(فاطر، آيه 10)

پس از نظر قرآن، کلام طيب مانند ايمان خود صعود کننده است، ولي اگر بخواهد رفعت يابد مي بايست با عمل صالح اين رفعت ايمان انجام شود.

در حقيقت خدا «رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ» است و انسان دارنده کلام طيب و ايمان زماني مي تواند به اين خداي رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ برسد که از عمل صالح بهره گيرد. از همين روست که هماره در آيات قرآني ايمان با عمل صالح مطرح مي شود.(عصر، آيه 2؛ بقره، آيه 25)

به سخن ديگر، ايمان بيانگر حسن فاعلي و پندار نيک، و عمل صالح بيانگر حسن فعلي و کردار نيک است. اين دو با هم ديگر موجب مي شوند که انسان دارنده بالا رود و رفعت يابد. برهمين اساس، در تفسير حقيقت ايمان امام رضا(ع) مي فرمايد: إِنَّ الايمَانَ هُو الصديقُ بِالقَلْبِ و الاقرارُ بالسانِ وَ الْعَمَلُ بالارکانِ؛ «ايمان، تصديق به قلب و اقرار به زبان و عمل به اعضاء و جوارح است».(قرب الإسناد، حميرى، عبد الله بن جعفر، حديث 1268)

در حقيقت اين تفسير بيان مي کند که ايمان زماني تاثير خودش را مي گذارد که نيت نيک با کردار نيک همراه شود.

نظرات بسته شده است.